اين كه مردم از حق غافل شوند و به انواع معاصى دامن آلوده كنند و از طاعت و عبادت روى برگردانند و تنها تكيهء آنان به اين باشد كه ما خدا را قبول داريم حرف منطقى و معقولى نيست ؛ زيرا با هيچ يك از قواعد و مقررات الهى موافقت و هماهنگى ندارد ، اين گونه مردم بايد بدانند كه اين چنين حالت از القاءات شيطانى است و ابليس و جنودش آنان را به مسخره گرفته‌اند ، چرا ؟ كه بر اساس آيات صريح قرآن و روايات عالى اسلامى ايمان بدون عمل فاقد نفع و سود كامل است و ايمان آن گاه ايمان است كه به حقيقت عمل و زيور اجتهاد آراسته باشد ، مؤمن كسى است كه با تمام وجود تسليم امر حق و فرارى از نواهى حضرت ربّ العزّه باشد . اميد صحيح قرآن مجيد اميد به كرم حق را از كسانى صحيح مىداند كه ايمان را به حليه عمل و جهاد و كوشش در راه حق بيارايند . [ إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أُولئِكَ يَرْجُونَ رَحْمَتَ اللَّهِ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ] « 1 » . يقيناً كسانى كه ايمان آورده ، و آنان كه هجرت كرده و در راه خدا به جهاد برخاستند ، به رحمت خدا اميد دارند ؛ و خدا بسيار آمرزنده و مهربان است . و همچنين در روايتى از رسول اكرم صلى الله عليه و آله نقل شده است : ألْكَيِّسُ مَنْ دانَ نَفْسَهُ وَعَمِلَ لِما بَعْدَ الْمَوْتِ ، وَالْأحْمَقُ مَنِ اتَّبَعَ نَفْسَهُ هَواها

--> ( 1 ) - بقره ( 2 ) : 218 .